واویلا از این واو،

که بین ِ ما حرفِ بی ربط است

و حروفی روی شین مثلِ شانه ات

که گفتی اسم اش دال و صدایش درد

ازجمله من که معنی ، بی معنی؛

یعنی بفهمی ، نفهمی؛

این الفبا به دردِ لای جرز،

یا لای جرز ِ درد،

که به استخوان ات رسیده عین ِ من

غین ِ غم

کافِ کافی

گافِ کثیفی داده ام در حروفِ اضافی

و هنوز تن ام برای تو می خارد سه نقطه

یا سین مثل ِ سینه ات

که پیشِ عین ات را خون گرفته

تا دسته دسته طاهای طاعون گرفته

واویلا شبیهِ میم ِ می مانم

واوی که می لولد لا به لام سه نقطه

و ارتباطِ الف با پام،

که از ماضی ِ خیلی بعید،

درگیر ِ نحوی کاذب ام:

تو سوّم شخص ِ مخاطب ای،

من اوّل شخص ِ غایب ام

 

 

جشنواره شعر فارسی وازنا - سال 1386