ترجمه‌ی ترانه‌ی «ورق بزن» از باب سگر

مترجم: علی مسعود‌ی‌نیا

 

□

 

Turn The Page بدون شك یكی از مهم‌ترین ترانه‌های موسیقی راك به‌ شمار می‌رود. ترانه‌ای از «باب سگر» خواننده و آهنگ‌ساز نه‌چندان مشهور آمریكایی كه اكثر آثار خوب‌اش توسط خوانندگان بزرگ و مشهور باز‌خوانی شده و شاید به همین علت كسی دیگر خودِ او را به یاد نمی‌آورد. در این ترانه «سگر» با استفاده از زبانی نزدیك به زبان قشر رانندگان بیابان در آمریكا، با یاری گرفتن از تصاویری ملموس و مخصوص به زندگی جاده‌ای، و از طریق نقب زدن به ذهنِ یك راننده، می‌كوشد تا پوچی و بی‌هدفی او را تصویر كند و خلاءِ عاطفی وی را نمایان سازد. بر اساس اجرای گروه Metallica از این ترانه، كلیپی ساخته شده است كه قصه‌ی زنی بدكاره را روایت می‌كند. با این حال اصل روایت به گمان من زیباتر و ملموس‌تر است. پایان‌بندی و جمله‌ی نهایی این ترانه، بدون شك یكی از شاهكارهای ترانه‌سرایی موسیقی راك است.

 

ورق بزن (ترانه‌ای از باب سگر)

طرفای شرقِ «اوماها»، میونِ یه بزرگ‌راه دراز و گم و گور،

می‌تونی غرشِ موتورا رو گوش بدی، انگاری یه آهنگِ کش‌دارو خرناس می‌کشن

می‌تونی فکر کنی به زن یا دختری که جخ همین دیشب باهاش ریختی رو هم

ولی بازم مثِ همیشه فکرات سرگردونِ می‌شن

غیر از این هم توقعی نمی‌شه داشت، اون هم بعدِ شونزده ساعت روندن و فقط روندن

زیاد هم با رانندگی حال نمی‌کنی، فقط خداخدا می‌کنی قال ِ سفر کنده بشه

ولی من بازم این‌جام، توی جاده

من این بالام، روی صحنه

می‌رم که ستاره‌ی نمایش بشم

عاقبت می‌رم اون‌جا،

ورق بزن!

می‌ری تو یه کافه‌ی بین راهی ِ پرت،

حس می‌کنی یکی زل زده بهت، داری از سرما می‌لرزی

خودتو می‌زنی به اون راه، اما داری از غیظ می‌ترکی

بیش‌تر ِ حرفاشونو می‌شنوی، گاهی هم نمی‌شنوی

همون لیچارای همیشگی: «می‌گی طرف زنه یا دختره؟»

بیشتر وقت‌ها اون‌قدر داغون به نظر می‌آی؛ که طاقت خودت هم تاق می‌شه

خدا صبرت بده!

ولی من بازم این‌جام، توی جاده

من این بالام، روی صحنه

می‌رم که ستاره‌ی نمایش بشم

عاقبت می‌رم اون‌جا،

ورق بزن!

اون‌جا زیرِ نورافکن، دیگه هزار فرسخ دور شدی

می‌خوای خلاص شی از این ذره‌ذره‌ی قوّتی که مونده برات

عرق شُرّه می‌کنه از تنِت عینِ همین آهنگی که داری ‌می‌شنوی

شب که رسید، وقتی توی تخت‌ات دراز کشیدی و بیداری هنوز

با صدای زنگِ یه عالمه بلند‌گو توی سرت،

آخرین سیگار ِ روزت رو دود می‌کنی و یادت می‌آد دختره بهت چیا گفت...

 

 

 

 

Turn The Page
on a long and lonesome highway east of omaha
you can listen to the engines, moanin out as one long song
you can think about the woman, or the girl you knew the night before

but your thoughts will soon be wandering the way they always do
when you're riding sixteen hours and there's nothing much to do
you don't feel much like ridin', you just wish the trip was through

[CHORUS:]
but here I am, on the road again
here I am, up on the stage
here I go, playing the star again
there I go, turn the page

you walk into a restaraunt, strung out from the road
and you feel the eyes upon you, as you're shaking off the cold
you pretend it doesn't bother you, but you just want to explode
and most times you can hear 'em talk, other times you can't

all the same 'ole cliches: is that a woman oris that a man?
and you always seem outnumbered, you dare not make a stand, make your stand.

[CHORUS]

out there in the spotlight, your a million miles away
every ounce of energy, you try to give away
and the sweat pours from your body, like the music that you play
later in the evening, as you lie awake in bed
with the echos of the amplifiers, ringin' in your head
you smoke the days last cigarette, rememberin' what she said