لب های بسته   حنجره را

تنها

می گذارند!؟

و کلمه های ِ عریان

در فواصل بوسه های رو به راه

پرنده می شوند

اوج می گیرند

نقطه

- کاشی ها سهم بزرگی از خانه اند

و پنجره زخم زبان فصل ها ، رنگ ها

بهار که سرزده بیاید

پشت لب دختران ِ شهر سبز می شود

و برای گشودن بلوغ دگمه ها

هزار رایحه

بهانه می شود

همین پرده های سر به راه

اگر لحظه ای کنار   روند

طبیعت شب

صدای ِ خانه را زنانه می کند .

 

                                        حامد رحمتی