انجمن ادبی اشراق زنجان در اولین نشست فصلی خود در سال ١٣۸٧ و در ادامه‌ی سلسله گردهم‌آیی‌های ادبی پیشین خویش، در چهارمین سالگرد درگذشت حسین منزوی، غزل‌سرای نامی زنجانی، آیین بزرگداشتی با حضور و سخن‌رانی محمدعلی بهمنی، شاعر نام‌دار معاصر، خلیل جوادی و غلام‌رضا طریقی از شاعران پُرکار و مؤثر زنجانی برگزار نماید.

«گلستان‌واره» مجموعه‌ای از مقالات درباره گلستان سعدی و گلستان‌واره‌ها، به قلم امید كارگری منتشر شد. كارگری در این اثر، از زوایای گوناگون تاریخی، فرمی و معنایی به بررسی گلستان سعدی و دیگر آثاری كه به تقلید از آن نوشته شده‌اند، پرداخته است.

در نخستین كنگره‌ی ملی ادبیات تطبیقی، ابوالحسن نجفی، مهدی محقق، بهمن نامور مطلق، تهمورث ساجدی و اسماعیل آذر - دبیر اجرایی كنگره - با محور «تأثیر زبان و ادبیات فارسی بر ادبیات جهان به ویژه اروپا و روسیه» سخن‌رانی می‌كنند.

تايمز اعلام كرد: این جایزه که هر سال از سوی بنیاد شعر آمریکا اعطا می‌شود و یکی از گران‌ترین جوایز ادبی آمریکا به شمار می‌رود، گری اسنایدر را به عنوان بهترین شاعر سال ٢٠٠٨ معرفی کرد.

شعر صلح وابسته به انسان، فارغ از نژاد، مذهب، جغرافیا و جنسیت است. و ناگزیر یک سوی نگری به هریک از ابعاد؛ پررنگ
و یا کمرنگ نمایی آن نقضِ اصول و پیام ذاتی صلح است.

سایت ادبی حفره، جایزه‌ی حسین منزوی را برگزار می‌کند.
این جایزه که قرار بود به وسیله‌ی سایت ادبی نانوشته برگزار شود به دلیل ایرادهای فنی به سایت حفره واگذار شد.

در این نشست گراناز موسوی مبحث "جزام در شعر امروز ایران" را در قالب سئوال مطرح و علاقه‌مندان، شاعران و نویسندگان در این راستا با یک‌دیگر به گفت‌و‌گو و تبادل نظر خواهند پرداخت

این کارگاه در کانون هنری م.آذرفر (آتلیه نقاشی علی‌رضا مجابی) برگزار می‌شود.

یادداشتی تحت عنوان نقد خانم اشرافی بر شعر «سرود آن‌کس که از کوچه به خانه باز می‌گردد» از احمد شاملو مرا بر آن داشت تا این یادداشت را قلمی کنم تا شاید پرسش‌هایی در برابر قطعیت قضاوت و تلقی ایشان از این شعر قرار داده‌ باشم.

شماره‌ی دو از دوره‌ی‌ نوین «ماه‌نامه‌ی هنر»(ماهنامه‌ی تخصصی هنر و ادبیات) منتشر شد.

به‌ دوست و هم‌تباری که همیشه سبز می‌خواهم‌اش
علی‌شاه مولوی

ی هیچ شکی ویرجینا وولف و مقوله‌ی داشتن اتاقی از آن خود و مقایسه‌ی این دو نوع خواسته به میان کشیده می‌شود و آن‌چه که برجسته خواهد شد این است که زنان در قبال آن‌چه که مردان دارند و یا خواهان آنند، محرومیت‌های‌شان بسیار چشم‌گیر است.

در ادامه‌ی جلسه، شمس لنگرودی به پرسش‌های حاضرین پاسخ گفت و در پایان داوود رشیدی از طرف انجمن بازیگران «خانه‌ی سینما» از وی تقدیر به عمل آورد.

به گفته‌ی شیوا دولت‌آبادی - خواهر پروین دولت‌آبادی - او به‌دلیل مشكلات حركتی، مدتی را در بستر بیماری بود و بعد از آن، بیماری دیگری نداشت، كه درواقع علت مرگ، كهولت سن و كاهش توان بوده است.

بهار مشیری یادآور شد: در طول این‌ چند سال، دو مكان را به ما پیشنهاد دادند كه كتابخانه را در آن‌جا راه‌اندازی كنیم؛ یكی از این فضاها بسیار كوچك بود و دیگری فضایی انبارمانند داشت كه مناسب كتابخانه نبود.

پراگ در روزهای آینده میزبان چهاردهمین نمایشگاه بین‌المللی كتاب پراگ با محوریت ادبیات كشورهای اسپانیولی‌زبان و همایش "بورخس و كافكا" خواهد بود.

غلامحسین ابراهیمی دینانی در نشست «حكمت عطار» كه عصر پنجشنبه در انجمن حكمت و فلسفه ایران برگزار شد، گفت: عطار با هر قالبی كه اندیشه را منجمد كند دشمن است. انجماد صفت اندیشه نیست. اندیشه آزاد و رها و یله است و آزادی در هیچ جا جز در اندیشه نمی‌تواند باشد. آزادی در قالب رسوب نمی‌كند.

به گزارش واحد خبر نشریه الکترونیکی شعر وازنا به نقل از ایسنا، این جشن‌نامه به‌مناسبت 70سالگی محمد حقوقی، از سوی فصل‌نامه‌ی «پاپریك» به سردبیری ناصر وحدتی در یك ویژه‌نامه‌ی ٥٠٠ صفحه‌یی در بررسی زندگی و شعر این شاعر منتشر شده است، كه به‌زودی توزیع خواهد شد.

با اعلام برگزیدگان جایزه‌ی ادبی كالیفرنیا
شاعر سیاه‌پوست آمریكایی جایزه‌ی ویژه‌ی «‌كودی» را برد

لازم به ذکر است تا کنون جلال سرفراز، علی باباچاهی، حافظ موسوی، مسعود احمدی، دکتر جواد مجابی، محمد حقوقی، سیمین بهبهانی، محمد علی سپانلو، علیشاه مولوی، ایرج ضیایی، مفتون امینی ، عنایت سمیعی و محمود معتقدی میهمان شب‌های رنگ واژه بوده‌اند.

در ادامه «آزما» از محمدرضا شفیعی کدکنی، رضا سیدحسینی، عمران صلاحی، علی باباچاهی و محمد شمس لنگرودی تقدیر خواهد کرد.

کتاب‌های منتشر شده در آهنگ‌دیگر که به چاپ‌های دوم، سوم و چهارم رسیدند.

محسن بوالحسنی سردبیر امضا اظهار امیدواری کرد: این نشریه بتواند در کنار دیگر پایگاه‌های ادبی معتبر به صورت درست و حرفه‌ای خارج از هر گونه هیابانگ و جهت‌گیری به ادبیات امروز ایران پرداخته و جایگاه و پایگاه امن و قابل اعتمادی برای هنرمندان این سرزمین باشد.

به گزارش واحد خبر نشریه الكترونیكی شعر وازنا به نقل از ایسنا، این مترجم كه به تازگی «آنتولوژی شعر روس» با ترجمه‌ی او منتشر شده، ترجمه‌ی گزیده‌ای از شعرهای الكساندر سرگئیویچ‌ پوشكین - شاعر روسی – را به پایان رسانده است..

به گزارش واحد خبر نشریه الكترونیكی شعر وازنا به نقل از ایسنا، نود و دومین مراسم سالانه‌ی معرفی برندگان جایزه‌ی پولیتزر شامگاه گذشته برگزار شد و در بخش بهترین اثر داستانی، كتاب «خلاصه‌ی زندگی اعجاب‌انگیز اسكار وائو» نوشته‌ی "جونت دیاز" به عنوان بهترین اثر شناخته شد.

به گفته‌ی كزازی، «ترجمانی و ترزبانی» در ریخت و پیكره‌ای دیگر و با دو بخش افزوده به نسبت چاپ پیشین به چاپ مجدد می‌رسد و كتابی نیز به قلم او درباره‌ی خاقانی شروانی از مجموعه‌ی «از ایران چه می‌دانم» توسط دفتر پژوهش‌های فرهنگی منتشر خواهد شد.

وی در جنگ به دست نیروهای آلمانی اسیر و در شهر درسدن زندانی شد و در همین دوره شاهد بمباران این شهر توسط بمب‌افکن‌های متفقین بود که بیش از صد و سی و پنج هزار نفر کشته به جا گذاشت.

محمدعلی موحد در همایش «عطار به روایت شفیعی كدكنی» كه سه‌شنبه ٢٠ فروردین در شهر كتاب مركزی برگزار شد، گفت: شفیعی سخنان عطار را نرم و عطرش را منتشر كرد.

امیدوارم در سال آینده حتی بیش از این‌ها دست وازنا را بگیرند و كمك كنند تا بتوانیم صدای شعر امروز فارسی را در چهار گوشه‌ی گیتی با شایستگی به گوش فارسی زبانان برسانیم.

روی‌کرد غالب اما روی‌کردی کاملا ً محفلی و کم ارزش است. به این معنی که اکثر نقدهای منتشر شده در مطبوعات تشویق‌نامه‌هایی بود که شاعر از دیگر رفقای شاعرش دریافت می‌کرد.

در نهایت، پرونده‌ی جمع‌خوانی‌های وازنا – به سیاق سنت مجله‌ی کارنامه – دایر خواهد شد. به احتمال قوی، نخستین جمع‌خوانی ما با حضور عباس کیارستمی و پیرامون دو کتاب «حافظ» و «سعدی» او خواهد بود. فهرت سایر حضار در جمع‌خوانی را در اخبار پس از عید انتشار خواهیم داد.

سال‌های میانی دهه‌ی ٩٠ میلادی با مرگ وحشیانه‌ی توپاک شکور، نوتوریوس بی آِ جی، فریکی تاه و بیگ ال همراه بود.

در ترانه‌های رپ به تجربه‌ی زندگی در کشور ناهمگون، مشوش و پُردلهره‌ای به نام ایران با صدایی بلند شهادت داده می‌شود. کشوری که به قول «هیچ‌کس» "جنوب شهر دنیاست."

برای آن‌ها تمام ِ بچه‌های دو گروهِ دیگر «بچه رپی» بودند و این كفر ِ متال بازها را در می‌آورد. چراکه آن‌ها عار داشتند كه با رپی‌ها مقایسه شوند، چرا كه رپ‌ها را مشتی بچه پولدار نازك نارنجی و عیاش می‌دانستند.

ببینید، مشکل اصلی ترانه‌ی رپ توی ایران ترسه... خیلی از ترانه‌سراهای حرفه‌ای و شاعرای قوی هستند که کار رپ می‌کنند، اما می ترسند اون مضمون‌هایی که توی رپ باید باشه رو توی ترانه‌شون کار کنند.

توپاک و زندگی هنری‌اش محدود به موسیقی رپ نماند. پروفسور مارک آنتونی نیل او را "روشنفکری گرامشیایی" معرفی کرد که همچون متفکری ارگانیک یا اندام‌وار تفکر و مطالبات خود را به محیط اجتماعی پیرامون‌اش انتقال می‌دهد؛ روشنفکری که روشنفکری را در دسترس مردم عامی قرار داد.

در «اسلم شیدی واقعی» برخی از مشهورترین خواننده‌های موسیقی پاپ آمریکا همچون کریستن اگوئلریا را بی‌پروا و به شکلی مستهجن به تمسخر می‌گیرد. در «اون جوری که من هستم» برای طرفداران‌اش این حقیقت را افشا می‌کند که چگونه شرکت‌های طرف قراردادش به او فشار می‌آورند که در صدر جدول موسیقی بماند.

مضمومن بیشتر ترانه‌های او مسائل اجتماعی سیاهان و زاغه‌نشینان آمریکاست. محکومیت‌ها و زندان‌ رفتن‌های آن‌ها. استعمال مواد مخدر و الکل، بی‌کاری، محله‌های مملو از خلاف‌کاران، مشکلات خانوادگی ساکنان این‌گونه محله‌ها و جرم و جنایت.

در نوجوانی رویه‌ی مادرش را در پیش گرفت. خرید و فروش کرک برای او موفقیت مالی فراوانی به همراه داشت تا این‌که قانون با او برخورد کرد و چندین بار در سال ١٩٩٤ بازداشت شد.

از دست رفقای پَستم حیرونم
مردن چیزی نیس جز تپشی كه می‌شه فنا
این‌جوری داره می‌گذره زندگی ما
نمی‌دونم كه مرده یا زنده‌ام

خنجر به دست یکی بود، ما همکارش‌ایم
که توی جهنم، ما هم با اون هم‌بالش‌ایم
خطاب به اون پسر که «چه‌قدر می‌تونی کثیف باشی؟
کاری که تو کردی، بدتر بود از اسید پاشی!»

بعضی وقتا یه حس به من می‌گه
توی وجودت عشق داره کم می‌شه
چرا هیچ‌کس نمی فهمه «هیچ‌کس» رو
بهتره ما همین جا تموم بکنیم بحثو

کشف دوباره‌ی ایچ. دی. در دهه‌ی ٧٠ میلادی اتفاق افتاد و هم‌گام شد با ظهور نقد فمینیستی که بسیار ستایش‌گر آثار دولیتل بود آن‌هم به خاطر انتقاد از نقش جنسیتی که در این آثار امری نمونه محسوب می‌شد. به‌ویژه منتقدانی که نگاه رایج زبان ادبی انگلیسی مدرنیست را به مبارزه می‌طلبیدند.

نوشته‌های حسب‌حال گونه‌ی ایچ. دی. در میانه‌ی زندگی‌اش برای مطالعه‌ی سیاست‌های جنسیتی در مدرنیسم تجربی و جایگاه تحلیل زن در روانشناسی بسیار ارزشمند است. زمانی ‌که او هنوز دختری محصل در پنسیلویا بود، ازرا پاوند وارد زندگی‌اش شد.

خلوص از جمله‌ی چیزهایی بود که جنبش ایماژیست‌ها به‌کار گرفت، و وقتی ما صحبت از بُرّایی می‌کنیم به خلوص اشاره داریم. آن چاقو که بُراست به‌دقت هم می‌برد،‌ سُبعانه نیست اما. سُبعیت نا‌به‌هنجار است؛ عریض و طویل است، خار و خاشاک بسیار دارد اما گلبرگی نازک‌آرا نه.

ایچ. دی. یا هیلدا دولیتل شاعری‌ست بحث‌انگیز. مطالعات فمینیستی مکررا ً به او و شعرش بازمی‌گردد. اهمیت شعرهای او در باز‌سرایی تاریخ با ذهنیتی زنانه است. در همین شعر «اوریدیسه» یا «اوریدیس» قلم از اُرفه گرفته شده است و به جفت او سپرده شده است.

در شعر آلن‌پو ظاهر هلن به عنوان یك تندیس تصدیق می‌شود. در حالی كه در شعر هیلدا دولیتل راوی ارتباط میان ستایش سنتی زن به عنوان یك سمبل و مرگ یك زن زنده است. شعر او برای هلن یك بازنگری به افسانه ی مِدِساست وحمله‌ای تلویحی است در جهت فرایند افسانه سازی مردانه از سمبل‌های زنانه.

کارل گوستاو یونگ نمک کیمیاگری را با دریا مرتبط کرده است، درنتیجه با ماه وزنانگی واروس واحساسات، نیازی نیست که فرد شخصیت رمزآلود را در ضوابط جانگ تثبیت کند. اما با این وجود روشن است که هیلدا دولیتل به درجاتی از این تداعی معانی‌ها قائل بوده است.

البته نباید ناگفته گذاشت كه در این جریان نیز مانند تمام اتفاقات هنری كسانی هستند كه با تحلیل بی‌مایه و ادعاهای بی‌پایه، با توسل به پوسته‌ی این تأملات برآنند كه سستی شعر خود را توجیه و كتمان كنند اما اگر قرار باشد كه چهره‌های مطرح شعر در دهه‌ی هفتاد به اسم در بیایند

به نظر می‌رسد با عقیم ماندن راه‌کارهای نظریه‌پردازان پسامدرن و شکست ِ باورهایی نظیر معیارزدایی، نسبیت‌باوری (Relativism)، پایان کلان – روایت‌ها و ... در جهت جبران ناکامی مدرنیسم در دستیابی به آرمان‌های آزادی، پیشرفت، برابری و خردباوری، با نوعی رجعت آرمان‌خواهانه‌ی رئالیستیک و رمانتیک به الگوهای کلاسیک دست کم در بخشی از هنر و ادبیات، رو به رو هستیم.

اگر نگرش پساساخت‌گرایی جایی برای عاملیت و خاست‌گاه معنا در نظر گرفته باشد آن را نه به انسان مؤلف بل به خود زبان اختصاص می‌دهد، باختین بدیل این حرف را می‌زند، نگرش باختین به زبان مكالمه‌ای است.

نوسو (Noso) در زبان لاتين به‌معنی بيماريست نوسوگرافی (Nosography) به‌معنی توصيف بيماری. نوستومانيا (Nostomania) به‌معنی احساس شديد غربت که تکانه‌ای غير قابل بازگشت است و نوستالوژيا ( Nostalgia) به‌معنی احساس غم غربت، ميل بازگشت به خانه و کاشانه، شهر و ديار و همين‌طور به‌معنی حسرت گذشته و تنهايی و بی‌ يار و وطن.

اولی هورمون‌های شادی مثبت در رگ‌هایم جاری می کند و دومی هورمون‌های شادی مازوخیستی‌ام را.
«قتل» از نوع اول بود که انگولک اندیشگی‌ام کرد. در این‌جا می‌خواهم خوانش‌ام را بنویسم.

داوود ملک‌زاده یکی از همین شاعران خسته‌گی ناپذیر عرصه‌ی شعر امروز است که با تمام جوان‌سالی، سردبیر نشریه‌ی ادبی‌ی بلم، سردبیری‌ی نشریه‌ی محلی‌ی «پیک‌ آستارا»، تدوین مجموعه‌ی شعر جوان آستارا، انتشار مجموعه‌ی شعر«تهران برای شعر شدن شهر کوچکی است» به همراه انبوهی از مقالات و نقد و بررسی را در کارنامه‌اش دارد.

فیلیپ لارکین از بهر "ائتلاف مکارانه‌‌ی شاعر، منتقد ادبی و منتقد دانشگاهی (همان سه طبقه‌ای که امروزه در کمال بدنامی تفکیک ناپذیر شده‌اند.)" فریاد وا اسفا سر داد. لارکین در این ائتلاف زمینه‌ی مناسب را برای افزایش خودستایی شاعران مهیا می‌دید – همان شبح مدرنی که به دشواری می‌شد آن را خوابانید و آرامش کرد – و استدلال کرد که این "ائتلاف مکارانه" قدرت خواننده‌ را تحلیل می‌برد تا نگوید "از این خوشم نمی‌آد، یه چیز دیگه واسم بیارین."

البته در قسمت‌هایی كه این فرورفتگی به صورت انتزاعی، نا‌ملموس و یا به صورت تعدد موارد ذهنی اتفاق می‌افتاد، از تشكیل تأثیر و جذابیت متن در ذهن من كاسته می‌شد. در بسیاری از موارد اما شاعر، تلاش روشنی داشته كه با استفاده از ساده‌گرهایی هم چون آهنگ متن، ارتباط نزدیكی با مخاطب برقرار كند.

یكی از امكاناتی كه لوركا در شعرش استفاده می‌كند دیالوگ‌پردازی است. آدم‌های اشعار و نه حتا آدم‌ها كه همه‌ی اشخاص، اشعار او با یك‌دیگر دیالوگ می‌كنند. دیالوگ ویژگی بارز شعر لوركاست. در اشعار، او روایت‌گر صرف شعر نیست. در شعر هر كدام از اشخاص با هم رابطه‌ی كلامی برقرار می‌كنند

و این همان آینه‌ای‌ست که برای بازتاب‌اش و جستجوی گمشده‌های خود به آن نیاز داریم. هر چند تمام شعرهای کتاب را بارها بازخوانی کرده‌ام و با تک‌تکِ آن‌ها صحبت‌کنان قدم زده‌ام اما نمی‌دانم. چرا هر بار که به «لیلا کوه» می‌رسم دوباره مکث می‌کنم

تفکر استبدادی، به منفعت سه جنگ و به لطف ویرانی جسمانی یک نخبه، یک طغیان، این سنت و این شکل از آزادی‌گرایی را در خود غرقه کرده است با این حال این پیروزی موقتی است و نبرد همیشه ادامه خواهد داشت.

در شعر «تحشیه بر دیوار خانگی» فراسوی دایره‌ی عشق، شاعری را می‌بینیم كه جهان دیگری با همان ارزش دارد و تمایلات او به روحیات اجتماعی پیوند خورده است. او زنانی را در شعرش یادآوری می‌كند كه در عرصه‌ی شعر یا اسطوره نقشی پویا، غیر منفعل و متفاوت داشته‌اند

در برهه‌ای از زمان شعر موسوم به شعر دهه‌ی هفتاد درگیر زبان و زبان‌آوری‌های مصنوعی و تزریقی توسط شاعران زبان محور بود. برهه‌ای که باید آن را عرصه‌ی بازی‌های زبانی و کم‌رنگ شدن محتوا در شعر خواند.

تمام این‌ها که نوشته شد، تنها نفس‌نفس زدن‌های لوگوس بود در پی ِ جای پای اروس. اروس چون باد است: در هر چیز، می‌رود - از هر چیز، بر می‌خیزد. لوگوس تمرکز است، اروس گستره‌ای درک ناشدنی.

به این ترتیب سورئالیسم از تحقیقات زبان‌شناسان معاصر پیشی گرفته است. زبان‌شناسانی كه همه دقت خود را صرف تشخیص قدرت دال و مدلول كرده‌اند. سورئالیست‌ها معنای محدود لغات را كه در فرهنگ‌های لغت آورده شده است در نظر نگرفته‌اند و لغات را فی‌نفسه و مستقلا ً در نظر آورده‌اند

کسانی مانند آقای براهنی و عباس معروفی علنا ً تبعیدیها را در شعر و نوشتهی خود نکوهش کردند و بعد خودشان دچار همین سرنوشت شدند!

توقع دوست عزیز ما از شعر پیش‌رو این است كه هم‌صدا با مدرنیته (نه مدرنیسم) به نفی هر آن‌چه بوی آدمی‌زاد می‌دهد قیام كند، زیرا مدرنیته با مفاهیم سنتی همچون عشق در تضاد است. و لابد یك شاعر مدرن كسی‌ست كه پیام مدرنیته را خوب دریابد!‌ مدرنیته می‌خواهد كوتوله‌سازی كند، شاعر مدرن هم- تازه اگر خودش كوتوله نباشد- باید كوتوله شود.

چایچی: من فکر می‌کنم شهاب از ابتدا که کار می‌کند در طول سال‌ها توانسته پله‌ها را طی کند و منظرش گسترده‌تر شده است. بحث من بحث نگاه است. بحث زبان نیست. شهاب توانسته این منظر نگاه را گسترده کند.

گرایش‌های براهنی و موجی که پس از براهنی به وجود آمد به سمت فرو رفتن در زبان، یک شکست بزرگ ایدئولوژیک بود. در واقع نسلی که با ایدئولوژی جهان را نگاه می‌کرد پس از یک شکست ایدئولوژی که ناشی از فروپاشی مارکسیسم بود به یک باره جای‌گاه خود را از دست داد این سرشکستگی مانند سرشکستگی ما در عرفان و تصوف نیست.

مثلا ً نگاه بکنید به ادبیات همین دوره‌ی صدسال گذشته در آن یک رگه‌ی مذهب‌ستیزی وجود دارد. نمونه‌های بارزش: فرخی یزدی، میرزاده‌ی عشقی، ابوالقاسم لاهوتی که اصلا ً شاعر دو‌آتشه‌ی این‌چنینی‌ست، ملک‌الشعرای بهار و... و این امکان ندارد مگر این‌که این تفکرات در ذهن و اندیشه‌ی مردم ما رسوخ کرده باشد.

عنایت سمیعی نیز ضمن بیان مختصری از آرای خود در باره‌ی شعر فارسی؛ از نیما به عنوان پایه‌گذار شعر مدرن فارسی یاد کرد و تأثیر نوع ِ نگاه و اندیشه‌های او را در شعر امروز ستود. وی همچنین مختصری نیز در باب ریشه‌های شعر فارسی سخن گفت و از شعر افسانه‌ی نیما به عنوان نخستین شعر فارسی که در آن دیالوگ برقرار شده است، یادکرد.

منوچهر شهر را با غزل و دوبیتی شروع کرد و پس از شناخت نیما به شعر نیمایی روی آورد. او شاعر ی بزرگ‌وار بود که تمام شاعران بوشهر به نوعی شاگرد او بودند. او استادی بود که هرگز خواننده‌ی یک شعر ضعیف را مأیوس نمی‌کرد.

من نسبت به کل شاعرانی که نسبت به این حرکت توهین‌آمیزِ آقای کیارستمی واکنش نشان نداده‌اند، واکنش نشان می‌دهم... مگر ما توی کار ِ سینماچی‌ها دخالت می‌کنیم که آن‌ها توی کار ما دخالت کنند؟... فلذا، در راستای انتقام‌جویی از کلیه‌ی عزیزان شاعر درخواست می‌شود نسبت به این حرکت شنیع واکنش نشان دهند!

اساسا ً خوانندگان ما روی هیچ شعر ترجمه‌ شده‌ای این‌قدر تاکنون حساسیت نشان نداده‌اند که ترجمه‌های حامد رحمتی به‌ تنهایی در سایت وازنا برانگیخته است. همین برخورد پردامنه‌ی منفی‌نگرانه که دائما ً در راستای تخطئه‌ی حامد رحمتی و با نظر به یکان‌یکان ِ ترجمه‌های‌اش صورت می‌گرفت و کماکان هم می‌گیرد باعث شد به این نتیجه برسم که باید پای "غرض و مرضی" در میان باشد.

با روی هم گذاشتن نقشه‌ی قدیمی و جدید شهر پاریس‌، درمی‌یابیم که چوبه‌ی دار شاعر دقیقا ً منطبق بر جای‌گاه کنونی سوفلر تئاتر شهر پاریس قرار می‌گیرد (‌بعد از تغییراتی که اوسمان در نقشه پاریس داد، ساختمان کنونی تئاتر شهر دقیقا ً در آن منطقه ساخته شد.) این طور که پیداست‌، تئاتر پس از مرگ هم او را رها نکرد‌.

Tränen sind ein Geheimnis
Lächeln ist ein Geheimnis
Liebe ist ein Geheimnis

هر صبح
به بازار می‌روم برای به‌دست آوردن روزی
جایی‌که دروغ فروخته می‌شود

در ترجمهی آقای علی عبداللهی از شعر «بیچاره ب. ب.» (Vom Armen B. B.) سرودهی برتولد برشت (برگرفته از کتاب «برشت، برشت شاعر» نشر آهنگ دیگر) مواردی هست که میتوان در دقت و درستی برگردان آنها به فارسی انتقادهای را وارد دانست.

با خش¬خش ناگهانی برگ‌ها شروع می¬شود،
جنگل باز می¬شود، تو
از آستانه‌ی قصه¬ها قدم به تو می¬گذاری.

شام‌گاهی لطیف. تاریك‌وروشنی وقارآلوده و مهم.
غرّش پس غرّش. خاكریز پس خاكریز.
و بادی نمناك كه با روی‌اندازی آغشته به نمك
ما را به صورت می‌كوبد.

والدمن یکی از بنیان‌گذاران جنبش هنری سو وی‌لانس (sousveillance) و نظریه‌ی جان جورنو مبنی بر بوطیقای تلفنی (telephonic poetics) بود. – نظریه‌ای که در پی مطالعه و مقایسه بین دستگاه عصبی مرکب از مغز و اعصاب، با دستگاه‌های الکتریکی- مکانیکی شکل گرفته و با جنبش نگارشی عظیم بیت- نیک در سایبر پانک به دست آمده بود.

مارپیچی از دود به سوی سقف
به آرامی بالا می‌رفت
به گونه‌ای که مهره‌های فیل و اسب شطرنج
مبهوت آن بودند

Bak ne ihtiyar laşıyorlar
Seni bulmayan düşler
Dünyanı terkediyorlar.

جوونیام فقط می‌رقصیدم و می‌رقصیدم
اما حالا تو یه اتول نشستمو
هی دارم به مرگ نزدیک‌تر می‌شم

Kendl Ölülerimize baklyoruz
Br tatsiz gülüsemeyle
Ve kendl slramlzl bekllyoruz
Gulum semeden!

گوساله‌ی مرده
زبان زدن‌های مادر
خستگی

My eyes became addicted to the hell
Now I suffer pain
For an apple
And a girl

پل ِ الوار بند
تاك‌های پیچكْ پوش
تنگ هم برای زندگی كردن

البته در بهترین حالت شعرهایی هم هستند كه تغزلی سرشار از ظرفیت‌های تصویری را هوش‌مندانه در تقابل با آن روایت شكست، شكل‌بندی می‌كند. همین بازخورد و تقابل، كاركتر شعری را به آن وجه عینی، غیر شخصی و البته فاصله‌گذار نزدیك‌تر می‌كند.

مثل اكثر مجموعه‌هایی كه در غربت شكل می‌گیرد رنگ و بوی دلتنگی شعرها را رها نمی‌كند مثل شعر «‌وطن، دوچرخه ای روی جك» كه اشاره‌ای غیر مستقیم به وضعیت نابه سامان و لحظه‌ای دارد

بیزار‌گیتی علاوه بر شعر، نقد ادبی هم می‌نویسد.( روند بغرنج آفرینش) و (درنگی بر زبان اثر) دو مجموعه از نقد‌ها ومقالات اوست که اغلب آن‌ها در مطبوعات به چاپ رسیده‌اند.

دو مجموعه‌ی فوق که در فاصله‌ی سال‌های ۸٤ تا ۸٦ منتشر شده‌اند از لحاظ مضمون و زبان، تغییرات زیادی را نشان می‌دهند.

حالا که لامبادا می رقصد این جمله‌هام
هام بورگ می‌زند هامبورگ
گل می‌زند این لامبادا
مبارک بادا!

سنگین می‌شود
در ابتدای زمستانی بلند
ناخن‌گیری به من بدهید
من پیر شده‌ام

پیاله‌ی ماه، در برگیرنده‌ی بیش از ١٠٠ شعر از شاعر کهنه کار «رضا طاهری»‌‌ست که بخش عمده‌ای از کارنامه‌ی شعری او را بین سال‌های ٥١- ٨٥ بازتاب می‌دهد.

پیش از این دومجموعه نیز سه مجموعه‌ی «و ربط دارد هر چیزی به همه چیز،» «برگ‌ها در وای» و «رامش» را خوانده بودیم که ازاین میان مجموعه‌ی «رامش» یکی از برندگان آخرین دوره‌ی جایزه‌ی کارنامه بود.

هایکو را در هر شرایطی نمی‌توان و نباید خواند و دید. کوچک‌ترین خلل و مزاحمت در ملاقات با هایکو٬ موجب گریز نهایی او می‌شود٬ در چنین شرایطی تنها جسد خود را برای تو باز می‌گذارد

دوباره/ رخنه‌های امکان را/ می پیمایم/ فاتحانه./ سلاله‌ی/ لایتناهی/ سیراب از عدم را./ می سپارم نت ِهشتم را/ به دستان ِآواره/ به دستان ِ سایه‌اش/ تا زان میان نغمه‌ای برخیزد/ به سان ِاخگری!

«خسوف ابدی» دربرگیرنده‌ی ٤٢ قطعه شعر است از مهدی منصوری که برای نسل میان‌سال شاعران، نامی آشناتر دارد.

به قول شاملو پس ِ پشت مردمکان‌اش فریادی‌ست که در همه‌ی ابعاد وجودش نه به عنوان یک زن بلکه به عنوان راویت‌گری صادق انعکاس می‌یابد. شعرهای‌اش را باید خواند.

درمقدمه‌ی کتاب از منوچهر آتشی در معرفی کتاب چنین می خوانیم: شعرهای کوتاه و اغلب زیبای خانم افسانه عزب دفتر هایکو نیست. بن مایه‌های این شعرها تقریبا ً همه عاطفی است در همان حال، نظر به زبان هم دارد.

شماره‌ی ششم ماهنامه‌ی بین‌المللی ادبی و هنری «نوشتا» منتشر شد
این نشریه با مدیرمسوولی حسین واحدی‌پور و سردبیری محمدحسین مدل منتشر می‌شود.

آن حضورهای نا‌به‌هنگام
كه زمان از ورای آن‌ها به ما می‌گوید
كه ما را موجودیتی نیست
و زمان تنها چیزی‌ست كه
باز می‌آفریند خاطره‌ها را

بنا به باور دکتر فتوحی، یکی از نکاتی که در این بررسی حاصل آمده، مسأله‌ی غلبه‌ی نظریه‌پردازی بر خلاقیت در روزگار مدرن است. در تاریخ هنر معاصر گاه، نظریه‌های شعری خواندنی‌تر و ماندنی‌تر از شعرهایی ‌ست که بر اساس آن نظریه‌ها نوشته شده‌اند.

به آخرین کتاب از سه گانه‌ی دکتر شمیسا، کتاب «بیان» رسیدیم در این کتاب نیز دکتر شمیسا باز هم‌چنان که شیوه‌ی مألوف و مطلوب اوست به مدد کتب تألیف شده در قدیم و در چهارچوب اصطلاحات کهن، به ارائه‌ی نظریات تازه و مثال‌های نوین پرداخته است.

راسل و مور، هر دو، گفته‌اند که آشنایی با ویتگنشتاین یکی از هیجان‌انگیزترین ماجراهای فکری زندگی‌شان بوده است؛ و دیری نگذشت که او از موضع برابر با آنان وارد بحث‌های فلسفی شد.

گُرگ دم. چارراه انقلاب.] ‌‌
¬- ایست!
- شغل !
- نام!

ساعت ساکتی که در من سال‌ها
کسی صدایش را نشنیده
نخوابیده‌است

سر بر شانه‌ی سرد ِ این پیاده رو
رو به نگاه ِ عابران فردا
دراز، و یا دراز به دراز بكشم.

هیچ‌کس

از جاده‌های این آسمان

به سرزمین‌ها‌ی تو

نمی‌رسد

می‌بینم‌ات آن‌گونه که
خودم نمی‌بینم‌ات
اسب‌های تنهایی‌ام
بر دشت یله داده‌اند

نور را در پاكت‌های معطر می‌گذارم
و پست می‌كنم

باران کمی سرخ بارید
آمریکا دوباره
پر از سرخپوست شد

در نمور سرد کلاس‌های روبه آفتاب بود
که فهمیدم برای خنده نیز
باید ابر گریه کند و دنیای شاد کود کی‌اش
ازچشم هر بزرگی
پوشیده باشد.

حالا که چشمم شده انزلی
مرداب ماسیده
از اشک و انتظار

انگشتان‌ام را
از روی شماره‌ها بر می‌دارم و
عدد نامعلوم تو را
با سیگار روشن می‌کنم

این غزل مثل هر غزل ساده‌ست، شاعرش تا همیشه آماده‌ست
گرچه از اوج خویش افتاده‌ست، مریم جعفری‌ست کف بزنید

حالا با چهار حرف بدن‌ات
یک نقطه گریه کن
فاتحه بخوان
و برای سربازهای دیگر دنیا
بگو:
آمین!

برای شماره‌ای که؛
08413332566 همیشه نگران اوست
22286935 دلیل غیبت‌اش را می‌پرسد

وهم مانده را
قسمت می‌كنند
و آن كه سهم بیشتری می‌برد
مرزها را
به نام خود ثبت می‌كند

سرمه‌ات چشم جهان را سیاه کرده است
دست‌های خونی‌ات پاشیده می‌شود بر لباس عروسی‌ام

نوزده نفر
در آغوش‌ام خوابیدند
و جای لای‌لای
مکرر شنیدند :
" یاور دو به گوشم ، بچه‌ها قیچی شدند" ...

می‌رنجید
و عمق استخوان‌اش
که از زود ترکیدن برمی‌داشت

باز كردی رود را از كمرگاه‌ات
نام‌اش را خواندی و نیل
شكل گرفت

به خدا دایرةالمعارف شهدا نیستم.
مین بگذارم؛
جای پای آوینی!

من دست به خودکشی زدم،
و ترا کشتم!!!

این کلمات قصد یک خودکشی دست جمعی دارند
از این صفحه می‌زنند بیرون
روی سطح شیب‌دار میز ایستاده‌اند
فکر یک خودکشی دست جمعی راحت‌شان نمی‌گذارد

این‌جا دیگر کجاست؟
دارالمجانین؟
نه،
موزه‌ی هنرهای معاصر
معدن کلیپ آرت و ویدئو آرت

آهای، پیراهنم رنگِ پاییز، زردِ سوخته
زیرِ پیراهن‌ام، تن‌ام خفته، رنگِ گندم، سال‌هاست!
آهای هشیاران، من عروس ِ پدر، عمو، برادر

ببین ! این همه جذر و مد پیرمان کرد
خنجرم را کجا فروکنم که از گسل‌های این زمین فقط نمک فوران می‌کند؟

الان یکهو یادم افتاد
بیشتر از این وحشت دارم که برگردی
و من منتظرت نباشم

خسرو! به خواستگاری‌ام نیا
سی سال می‌خواهم شاهنامه بنویسم
این گرز، این نشان!

از قرار، عزیز کلهر شاعری‌ست لرستانی‌الاصل که از راه گورکنی در شرایطی نابه‌هنجار گذران عمر می‌کند. این امر به‌نوبه‌ی خود دردناک است، برای هر انسانی و در هر شرایطی، اما به خوبی و بدی شعر نمی‌تواند ارتباط داشته باشد که اگر هم داشته باشد، این خودِ شعر است که ‌می‌باید نشانی و سراغی از آن به‌دست دهد.